สุ่ม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

สุ่มปลา

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *sumᴮ¹; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩈᩩ᩵ᨾ (สุ่ม), ภาษาเขิน ᩈᩩ᩵ᨾ (สุ่ม), ᩈᩪ᩵ᨾ (สู่ม), ภาษาลาว ສຸ່ມ (สุ่ม), ภาษาไทลื้อ ᦉᦳᧄᧈ (สุ่ม), ภาษาไทดำ ꪎꪴ꪿ꪣ (สุ่ม), ภาษาไทใหญ่ သုမ်ႇ (สุ่ม), ภาษาไทใต้คง ᥔᥧᥛᥱ (สู่ม), ภาษาพ่าเก ꩬုံ (สุํ), ภาษาอาหม 𑜏𑜤𑜪 (สุํ)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สุ่ม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsùm
ราชบัณฑิตยสภาsum
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sum˨˩/()

คำนาม[แก้ไข]

สุ่ม

  1. เครื่องมือจับปลาชนิดหนึ่ง มักสานด้วยไม้ไผ่เป็นตาลักษณะคล้ายทรงกระบอก ด้านบนสอบเข้า มีช่องให้มือล้วงลงไปได้ เรียกว่า สุ่มปลา
  2. เครื่องสานตาห่าง ๆ มีลักษณะครึ่งทรงกลมหรือโอคว่ำ ข้างบนมีช่องกลมใช้สำหรับครอบขังไก่เป็นต้น เรียกว่า สุ่มไก่
  3. เรียกกระโปรงที่มีลักษณะรูปร่างคล้ายสุ่มไก่ ว่า กระโปรงทรงสุ่มไก่

คำกริยา[แก้ไข]

สุ่ม (คำอาการนาม การสุ่ม)

  1. อาการที่เอาสุ่มครอบเพื่อจับปลาเป็นต้น
  2. อาการที่เดาโดยนึกเอาเองอย่างสุ่มปลา
    เดาสุ่ม
  3. พูนสูงขึ้นจนล้น
    ข้าวสุ่มจาน
  4. อาการที่กระทำไปโดยไม่เจาะจง
    สุ่มกลุ่มตัวอย่างจากประชากร

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

สุ่ม (คำอาการนาม ความสุ่ม)

  1. อาการที่ทำไปโดยไม่แน่ใจว่าจะถูกหรือไม่
    ทำสุ่มไปไม่รู้ว่าถูกหรือผิด
  2. ไม่เฉพาะเจาะจง
    เลือกโดยสุ่ม