แว่น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสั้น}
แว็่น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงwɛ̂n
ราชบัณฑิตยสภาwaen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/wɛn˥˩/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

แว่น

  1. สิ่งที่เป็นแผ่นเป็นวงหรือเป็นดวง
    หั่นมะเขือเทศให้เป็นแว่น
  2. ใช้แก่สิ่งซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น อาจจะมีคำอื่นมาขยาย และเรียกชื่อตามหน้าที่ตามความหมาย หรือตามลักษณะของสิ่งนั้น ๆ
    แว่นแคว้น
    แว่นส่องหน้า
  3. เครื่องโรยขนมจีนเป็นแผ่นกลม ทำด้วยทองเหลืองหรือทองแดงเป็นต้นที่เจาะรูทั่วแผ่นเย็บติดไว้ตรงกลางผ้าสี่เหลี่ยมซึ่งเจาะรูให้พอเหมาะกับแผ่นทองเหลืองหรือทองแดงนั้น, หน้าแว่น ก็เรียก
  4. โดยปริยายหมายถึงหนังสือคู่มือ
    แว่นไวยากรณ์
    แว่นอังกฤษ
  5. คำย่อของ แว่นตา

คำลักษณนาม[แก้ไข]

แว่น

  1. เรียกสิ่งกลม ๆ ที่ตัดออกตามขวางเป็นชิ้นบาง
    บอระเพ็ด 7 แว่น
    มันเทศ 5 แว่น

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

แว่น

  1. ชื่อเฟินชนิด Marsilea crenata Presl ในวงศ์ Marsileaceae มีใบกลม 4 ใบเรียงเป็นวงทุกส่วนกินได้ เรียกว่า ผักแว่น
  2. (ตราด) ต้นบัวบก

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

แว่น (คำอาการนาม การแว่น)

  1. กระโดด, ว่องไว
  2. มา
    ผิว่าแว่นเร็วอ้า
    (ลอ)

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

แว่น

  1. กระจก