ฆ้องโหม่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ฆ้อง + (โหม่ง เป็นคำเลียนเสียงตีฆ้อง)

การออกเสียง[แก้]

คำนาม[แก้]

ฆ้องโหม่ง

  1. (เครื่องดนตรี) ฆ้องขนาดใหญ่กว่าฆ้องเหม่ง มีเชือกร้อยรูทั้ง 2 ที่ใบฉัตร แขวนห้อยทางตั้งกับขาหยั่งหรือคานไม้ ตรงหัวไม้ที่ใช้ตีพันด้วยผ้ากับเชือกให้เป็นปุ่มโตอ่อนนุ่ม เวลาตีจะมีเสียงดังโหม่งใช้ตีกำกับจังหวะในวงปี่พาทย์ วงเครื่องสาย หรือวงมโหรี, สมัยโบราณใช้ตีในเวลากลางวันเป็นสัญญาณบอก โมง คู่กับกลองที่ตีเป็นสัญญาณในเวลากลางคืนบอก ทุ่ม