ลา

ดูเพิ่ม: ลำ, ล่า, ล่ำ, ล้า, และ ล้ำ

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ลา
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	laa
	ราชบัณฑิตยสภา	la
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/laː˧/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

ลา (สัตว์)

เทียบจีนยุคกลาง 驢 (MC ljo); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩃᩣ (ลา), ลาว ລາ (ลา), ไทลื้อ ᦟᦱ (ลา), ไทใหญ่ လႃး (ล๊า)

รูปแบบอื่น

• ฬา (เลิกใช้)

คำนาม

ลา (คำลักษณนาม ตัว)

1. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิด Equus asinus ในวงศ์ Equidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับม้า รูปร่างคล้ายม้าแต่ตัวเล็กกว่า หูยาว ปลายหางเป็นพู่ ขนแผงคอสั้นตั้งตรง มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา

คำแปลภาษาอื่น

สัตว์ชนิด Equus asinus

• เขมร: សត្វលា (สตฺวลา), លា (km) (ลา)
• คำตี้: မ︀ႃႇလ︀ူဝ︀်ႇ
• คำเมือง: ᩃᩣ (nod) (ลา)
• จีน:

  จีนกลาง: 驢 (zh) (lǘ), 驴 (zh) (lǘ)

• เชเยนน์: a'éevo'ha
• เซอร์โบ-โครเอเชีย:

  ซีริลลิก: ма̀гарац ช., то̀вар ช.

  ละติน: màgarac (sh) ช., tòvar (sh) ช.

• ตากาล็อก: asno (tl), buriko
• ทิเบต: བོང་བུ (โพง‧พุ)
• ไทดำ: ꪹꪩ (เล)
• ไทใต้คง: ᥛᥣᥳᥘᥤᥲ (tdd) (ม๎าลี้)
• ไทลื้อ: ᦟᦱ (ลา)
• ไทใหญ่: မႃႉလီႈ (shn) (ม๎าลี้), လႃး (shn) (ล๊า)
• โปรตุเกส: burro (pt) ช. (บูฅู)
• ฝรั่งเศส: âne (fr) ช.
• มาเลเซีย: keldai (ms), himar
• รัสเซีย: осёл (ru) ช. (โอซโยล), осли́ца (ru) ญ. (โอซลิต͜ซา) (ตัวเมีย), иша́к (ru) ช. (อีฌัก)
• โรมาเนีย: măgar (ro) ช., asin (ro) ช.
• ละติน: asellus (อาเซลลุซ), asinus ช. (อาซีนุซ)
• ลาว: ລາ (lo) (ลา)
• เวียดนาม: lừa (vi) (เหลื่อ)
• สเปน: burro (es) ช. (บูร์โร)
• อะตง: gada
• อังกฤษ: donkey (en) (ดองคี)
• อาหม: 𑜄𑜢𑜤𑜂𑜫 (ตึง์)
• อิตาลี: asino (it) ช., somaro (it) ช., buricco ช., ciuco (it)
• อินโดนีเซีย: keledai (id)
• เอสเปรันโต: azeno (eo) (อาเซฺโน)

คำสืบทอด

• → เขมร: លា (ลา)

รากศัพท์ 2

คำนาม

ลา

1. (โบราณ) ครั้ง

   คำพ้องความs: ครั้ง, ครา, คราว, ที, เทื่อ, นัด, มื้อ, รอบ, หน

2. (โบราณ) เท่า
   • 1901, “กฎมณเทิยรบาล”, in ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166 พิมพ์ตามฉะบับหลวงตรา 3 ดวง, volume 1, พระนคร: มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง, published 2482, page 80:

     วิวาทชกตีกันในพระราชวังศาลาลูกขุน โทษ ๔ สถาน ๆ หนึ่งให้ไหมตรีคูน สถานหนึ่งให้ไหมทวีคูน สถานหนึ่งให้ไหมลาหนึ่ง สถานหนึ่งให้ภาคธรรม

3. เรียกการจบหรือสิ้นสุดลงระยะหนึ่ง ๆ ของพิธีบางอย่างว่า ลาหนึ่ง ๆ

   โห่ 3 ลา

   ย่ำฆ้อง 3 ลา

รากศัพท์ 3

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩃᩣ (ลา), ลาว ລາ (ลา), ไทลื้อ ᦟᦱ (ลา), เขมร លា (ลา)

คำกริยา

ลา (คำอาการนาม การลา)

1. จากไปโดยแสดงให้ทราบด้วยกิริยาท่าทาง คำพูด หรือด้วยหนังสือ
2. ขออนุญาตหยุดงานชั่วคราว

   ลากิจ

   ลาป่วย

   ลาพักผ่อน

   ลาไปศึกษาต่อ

3. ขอคืนของที่บูชาหรือบนไว้

   ลาข้าวพระภูมิ

   ลาของที่บนไว้

รากศัพท์ 4

คำคุณศัพท์

ลา

1. (ล้าสมัย) เตี้ย

   เกยลา

   กี๋ลา

   เตียงลา

   แท่นลา

รากศัพท์ 5

คำคุณศัพท์

ลา

1. มีกลีบชั้นเดียว, ไม่ซ้อน (ใช้แก่ดอกไม้)

   มะลิลา

   พุดลา

   รักลา

รากศัพท์ 6

โน้ตดนตรี ลา

ยืมมาจากอังกฤษ la (ลา, “โน้ตดนตรี ลา”)

คำนาม

ลา

1. (ดนตรี) โน้ตตัวที่หกในสเกลซีเมเจอร์ มีสัญลักษณ์ว่า A

ดูเพิ่ม

• (โน้ตดนตรีพื้นฐาน): โด, เร, มี, ฟา, ซอล, ที/ซี, ดับเบิลแฟลต, แฟลต, เนเชอรัล, ชาร์ป, ดับเบิลชาร์ป, ตัวกลม, ตัวขาว, ตัวดำ, ตัวเขบ็ต, ตัวหยุด, กุญแจซอล, กุญแจฟา, กุญแจโด, บันไดเสียง, เมเจอร์, ไมเนอร์, คอร์ด

ภาษาคำเมือง

การออกเสียง

• (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /laː˧˧/

คำกริยา

ลา (คำอาการนาม ก๋ารลา หรือ ก๋านลา)

1. (อกรรม) รูปแบบอื่นของ ᩃᩣ (ลา)