ตะเกียบ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

ตะเกียบ (เครื่องใช้)
เสาตะเกียบ (อยู่ที่โคน)

รากศัพท์[แก้ไข]

เป็นไปได้ว่ามาจากภาษาเขมร តង្កៀប (ตงฺเกียบ, คีม; แหนบ)[1] หรือภาษามอญ သ္ကေပ် (สฺเกป์)[1]; เทียบภาษาเขมร ថ្កៀប (ถฺเกียบ) อีกคำหนึ่ง, ภาษาลาว ຕະຂຽບ (ตะขย͢บ), ภาษาไทลื้อ ᦑᦰᦵᦆᧇ (ทะเฅบ), ภาษาไหล tiep

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ตะ-เกียบ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtà-gìiap
ราชบัณฑิตยสภาta-kiap
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ta˨˩.kia̯p̚˨˩/()

คำนาม[แก้ไข]

ตะเกียบ

  1. เครื่องใช้สำหรับคีบอาหารทำด้วยไม้หรืองาเป็นต้นเป็นคู่
  2. ชื่อเสาสั้นคู่หนึ่งที่ฝังลงดินสำหรับขนาบเสากลางซึ่งอยู่เหนือพื้นดินอย่างเสาดอกไม้พุ่ม เสาหงส์ เสาโคม เสาธง ให้ตั้งตรง มีสลัก 2 อัน เมื่อถอดสลักอันหนึ่งออกแล้วโน้มเสากลางลงมาได้
  3. โดยปริยายใช้เรียกของที่เป็นคู่สำหรับคีบ
    ตะเกียบรถจักรยาน
  4. ครีบคู่ที่อยู่ตรงอกปลา, ขาม้า ก็เรียก
  5. เรียกขาคนที่ลีบเล็กว่า ขาตะเกียบ
  6. ส่วนล่างของกระดูกเชิงกรานที่แตะพื้นในเวลานั่ง
  7. กระดูกอ่อน 2 อันที่ก้นของสัตว์ปีก

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

อ้างอิง[แก้ไข]