ตะเกียบ

ภาษาไทย

ตะเกียบ (เครื่องใช้)

เสาตะเกียบ (อยู่ที่โคน)

รากศัพท์

เป็นไปได้ว่ามาจากเขมร តង្កៀប (ตงฺเกียบ, “คีม; แหนบ”) หรือมอญ သ္ကေပ် (สฺเกป์)

เทียบเขมร ថ្កៀប (ถฺเกียบ) อีกคำหนึ่ง, ลาว ຕະຂຽບ (ตะข‍ยบ), ไทลื้อ ᦑᦰᦵᦆᧇ (ทะเฅบ), ไหล tiep

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ตะ-เกียบ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	dtà-gìiap
	ราชบัณฑิตยสภา	ta-kiap
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/ta˨˩.kia̯p̚˨˩/(สัมผัส)

คำนาม

ตะเกียบ

1. เครื่องใช้สำหรับคีบอาหารทำด้วยไม้หรืองาเป็นต้นเป็นคู่ ๆ
2. ชื่อเสาสั้นคู่หนึ่งที่ฝังลงดินสำหรับขนาบเสากลางซึ่งอยู่เหนือพื้นดินอย่างเสาดอกไม้พุ่ม เสาหงส์ เสาโคม เสาธง ให้ตั้งตรง มีสลัก 2 อัน เมื่อถอดสลักอันหนึ่งออกแล้วโน้มเสากลางลงมาได้
3. โดยปริยายใช้เรียกของที่เป็นคู่สำหรับคีบ

   ตะเกียบรถจักรยาน

4. ครีบคู่ที่อยู่ตรงอกปลา, ขาม้า ก็เรียก
5. เรียกขาคนที่ลีบเล็กว่า ขาตะเกียบ
6. ส่วนล่างของกระดูกเชิงกรานที่แตะพื้นในเวลานั่ง
7. กระดูกอ่อน 2 อันที่ก้นของสัตว์ปีก

คำแปลภาษาอื่น

เครื่องใช้สำหรับคีบอาหารทำด้วยไม้หรืองาเป็นต้นเป็นคู่ ๆ

• เกาหลี: 젓가락 (ko) (jeotgarak), 저가락 (ko) (jeogarak) (เกาหลีเหนือ)
• เขมร: ចង្កឹះ (km) (จงฺกึะ), ថ្កៀប (km) (ถฺเกียบ)
• เขิน: ᨳᩪ᩵ (ถู่), ᨾᩱ᩶ᨳᩪ᩵ (ไม้ถู่)
• จีน:

  จีนกลาง: 筷子 (zh) (kuàizi)

• ญี่ปุ่น: 箸 (ja) (はし, hashi), おはし (ja) (o-hashi)
• ทิเบต: ཁོ་ཙེ (โข‧เจ́)
• ไทดำ: ꪖꪴ꪿ (ถุ่)
• ไทลื้อ: ᦏᦴᧈ (ถู่), ᦺᦙᧉᦏᦴᧈ (ไม้ถู่), ᦑᦰᦵᦆᧇ (ทะเฅบ)
• ไทใหญ่: ထူႇ (shn) (ถู่), မႆႉထူႇ (shn) (ไม๎ถู่)
• มอญ: သ္ကေပ် (สฺเกป์)
• ลาว: ຖູ່ (lo) (ถู่), ໄມ້ຖູ່ (lo) (ไม้ถู่), ຕະຂຽບ (ตะข‍ยบ)
• เวียดนาม: đũa (vi) (ดั๋ว)
• สเปน: palillo (es) ช. (ปาลีโยฺ)
• ไหล: tiep
• อังกฤษ: chopsticks (en) (ชอปสติกส์)
• อิตาลี: bacchetta (it) ญ., bastoncino (it) ช.
• อีสาน: ไม้ทู่