เปรต
ภาษาไทย
[แก้ไข]
รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากสันสกฤต प्रेत (ปฺเรต); เทียบบาลี เปต; ร่วมเชื้อสายกับลาว ເຜດ (เผด), คำเมือง ᨷᩕᩮ᩠ᨲ (เบรต) หรือ ᨹᩮ᩠ᨲ (เผต)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เปฺรด | [เสียงสมาส] เปฺรด-ตะ- | |
|---|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | bprèet | bprèet-dtà- |
| ราชบัณฑิตยสภา | pret | pret-ta- | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /preːt̚˨˩/(สัมผัส) | /preːt̚˨˩.ta˨˩./ | |
คำนาม
[แก้ไข]เปรต
- (ศาสนาพุทธ) สัตว์พวกหนึ่งเกิดในอบายภูมิ คือ แดนทุกข์
- ผีเลวจำพวกหนึ่ง มีหลายชนิด ชนิดหนึ่งตามที่ว่ากันว่ามีรูปร่างสูงโย่งเย่งเท่าต้นตาล ผมยาวหย็อกหย็อย คอยาว ผอมโซ มีปากเท่ารูเข็ม มือเท่าใบตาล กินแต่เลือดและหนองเป็นอาหาร มักร้องเสียงดังวี้ด ๆ ในตอนกลางคืน
- (หยาบคาย, ดูหมิ่น, ล่วงเกิน) คำเรียกเป็นเชิงด่าหรือปรามาสคนที่อดอยากผอมโซ เที่ยวรบกวนขอเขากิน หรือเมื่อมีใครได้โชคลาภก็เข้ามาขอแบ่งปันเป็นอย่างขอแบ่งส่วนบุญหรือในทำนองเช่นนั้น ว่า เปรต หรือ อ้ายเปรต