เห็บ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เห็บ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงhèp
ราชบัณฑิตยสภาhep
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/hep̚˨˩/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *trepᴰ (แมงดูดเลือด); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເຫັບ (เหับ), ภาษาไทลื้อ ᦵᦠᧇ (เหบ), ภาษาไทใหญ่ ႁဵပ်း (เห๊ป) ใน ၸၵ်းႁဵပ်း (จั๊กเห๊ป), ภาษาอาหม 𑜍𑜢𑜆𑜫 (ริป์) ใน 𑜍𑜢𑜆𑜫 𑜍𑜨𑜆𑜫 (ริป์ รอ̂ป์), ภาษาแสก ริ๊บ, ภาษาจ้วง hep

คำนาม[แก้ไข]

เห็บ

  1. ชื่อแมงสัตว์ขาปล้องหลายชนิด หลายสกุล หลายวงศ์ อันดับ Aearina มีขา 8 ขา ลักษณะทั่วไปคล้ายไร แต่ส่วนใหญ่มักโตกว่า และปากมีลักษณะเป็นแท่ง มีหนามโค้งเล็กกระจายอยู่รอบปลายปาก แผ่นแข็งของรูหายใจอยู่บริเวณด้านข้างของลำตัวเรียงกันเลยโคนขาคู่ที่ 4 มีทั้งชนิดที่มีผนังลำตัวแข็งและผนังลำตัวอ่อน เป็นตัวเบียนดูดกินเลือดสัตว์ และเป็นพาหะนำโรค เช่น เห็บวัว (Boophilus caudatus Neumann) เห็บสุนัข [Rhipicephalus sanguineus (Latreille.)] ทั้ง 2 ชนิดอยู่ในวงศ์ Ixodidae

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *trepᴰ (น้ำแข็งที่ตกจากฟ้า); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເຫັບ (เหับ), ภาษาไทลื้อ ᦵᦠᧇ (เหบ), ภาษาไทใหญ่ ႁဵပ်း (เห๊ป) ใน မၢၵ်ႇႁဵပ်း (ม่ากเห๊ป), ภาษาอาหม 𑜍𑜢𑜆𑜫 (ริป์),ภาษาจ้วงใต้ haet

คำนาม[แก้ไข]

เห็บ

  1. เม็ดน้ำแข็งที่เกิดจากการกลั่นตัวของไอน้ำในอากาศแล้วตกลงมา เรียกว่า ลูกเห็บ