พริก
หน้าตา
ภาษาไทย
[แก้ไข]
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | พฺริก b ̥ r i k | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | prík |
| ราชบัณฑิตยสภา | phrik | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /pʰrik̚˦˥/(สัมผัส) | |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]แรกสุดจากบาลี มริจ หรือสันสกฤต मरिच (มริจ),[1] เป็นไปได้ว่าผ่านภาษาบรรพบุรุษของ มอญ မြေက် (มฺเรัก)
รูปแบบอื่น
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]พริก
- ชื่อไม้ล้มลุกในสกุล Capsicum วงศ์ Solanaceae ผลมีรสเผ็ด มีหลายชนิด เช่น พริกขี้หนู (Capsicum frutescens L.), พริกหยวก พริกชี้ฟ้า (Capsicum annuum L.)
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]ชื่อไม้ล้มลุกในสกุล Capsicum
|
คำสืบทอด
[แก้ไข]รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]พริก
รากศัพท์ 3
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]พริก
- ชื่องูพิษขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ในสกุล Maticora วงศ์ Elapidae ลำตัวเรียวยาว ตากลมเล็กสีดำ มีเส้นสีขาวพาดตามความยาวลำตัว มักพบซ่อนตัวอยู่ใต้ก้อนหินหรือขอนไม้ กินงู กิ้งก่า กบ เขียด ในประเทศไทยพบ 2 ชนิด คือ พริกท้องแดง [M. bivirgata (Boie)] ตัวสีน้ำเงินเข้ม หัว ท้อง และหางสีแดงสด ยาวประมาณ 1.4 เมตร และพริกสีน้ำตาล [M. intestinalis (Laurenti)] ตัวสีน้ำตาล หัวสีน้ำตาลส้ม ท้องมีลายเป็นปล้องสีดำสลับขาว ใต้หางมีสีแดงเรื่อ ๆ ยาวประมาณ 50 เซนติเมตร ทั้ง 2 ชนิดพบทางภาคใต้ของประเทศไทย
อ้างอิง
[แก้ไข]- ↑ Jenny, Mathias (2015), “Foreign influence in the Burmese language”, in International Conference on Burma/Myanmar Studies Burma/Myanmar in Transition: Connectivity, Changes and Challenges
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/ik̚
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาบาลี
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาสันสกฤต
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษามอญ
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษามอญ
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- Entries using missing taxonomic name (species)
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- หน้าที่มีคำแปลภาษาเขมรเหนือ
- หน้าที่มีคำแปลภาษาญัฮกุร
- หน้าที่มีคำแปลภาษาเลอเวือะตะวันตก
