กระบอก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก ปลากระบอก)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กฺระ-บอก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgrà-bɔ̀ɔk
ราชบัณฑิตยสภาkra-bok
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kra˨˩.bɔːk̚˨˩/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

รูปทรงกระบอก

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

กระบอก

  1. ไม้ไผ่ที่ตัดเป็นท่อน
  2. ของอื่น ๆ ที่มีรูปคล้ายคลึงเช่นนั้น
    กระบอกปืน
    กระบอกตาม
  3. เสื้อชนิดหนึ่งในสมัยรัชกาลที่ 4 แขนยาว ช่วงตัวสั้นเสมอบั้นเอว แขนรัด ตัวรัด คอสูง เรียกว่า เสื้อกระบอก
  4. หุ่นชนิดหนึ่ง มีแต่ส่วนหัวและมือ 2 ข้าง ลำตัวทำด้วยไม้กระบอก มีผ้าเย็บเป็นถุงคลุม เวลาเชิดใช้มือสอดเข้าไปจับไม้กระบอกนั้นเชิด เรียกว่า หุ่นกระบอก
  5. (เรขาคณิต) รูปตันที่กำเนิดขึ้นจากการเขียนรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า โดยใช้ด้านใดด้านหนึ่งเป็นแกนแล้วหมุนโดยรอบฐาน ปลายทั้ง 2 ข้างมีหน้าเป็นวงกลม เรียกว่า รูปทรงกระบอก หรือ รูปกระบอก
  6. (เรขาคณิต) ลักษณะได้แก่ รูปที่มีสัณฐานกลมยาวและตรงซึ่งมีส่วนสัดกลมเท่ากันตั้งแต่ต้นจนปลาย

คำลักษณนาม[แก้ไข]

กระบอก

  1. ใช้กับของกลมยาวแต่กลวง
    ข้าวหลาม 3 กระบอก

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

ปลากระบอก

คำนาม[แก้ไข]

กระบอก

  1. ชื่อปลาน้ำกร่อยและปลาทะเลหลายชนิด ในสกุล Liza, Valamugil, Oedalechilus และ Mugil วงศ์ Mugilidae ลำตัวค่อนข้างกลม ปากเล็ก มีครีบหลัง 2 ตอน เกล็ดใหญ่สีเงิน มีหลายชนิด ขนาดยาวได้ถึง 1 เมตร มีชื่อเรียกแตกต่างกัน เช่น กระบอกท่อนไต้ [ L. vaigiensi (Qnoy & Gaimard)] กระบอกดำ [ L. parsia (Hamilton-Buchanan)] กระบอกขาว [ V. seheli (Forsskål)], กระเมาะ หรือ ละเมาะ ก็เรียก สำหรับปลาขนาดเล็ก, ปักษ์ใต้เรียก หมก หรือ มก

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

เทียบอะหม บฺลอก; ไทใหญ่ หมอก; ไทขาว และ ไทนุง บอก; เขมร ตฺรบก

คำนาม[แก้ไข]

กระบอก

  1. ดอกไม้, กลีบดอกไม้, ใช้ว่า ตระบอก ก็มี
    กระบอกทิพย์ผกากวน กาเมศ กูเอย
    (นิ. นรินทร์)
    กว่ากลิ่นกระบอกบง- กชเกศเอาใจ
    (เสือโค)

รากศัพท์ 4[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

กระบอก

  1. ชื่อเพลงไทย อัตราชั้นเดียว สมัยอยุธยา มี 4 เพลง คือ เพลงกระบอก เพลงกระบอกเงิน เพลงกระบอกทอง และเพลงกระบอกนาก