เห่า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก งูเห่า)

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เห่า
สัทอักษรสากล /haw˨˩/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰrawᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເຫົ່າ (เห็่า), ภาษาไทใหญ่ ႁဝ်ႇ (ห่ว), ภาษาอาหม 𑜑𑜧 (หว์), ภาษาจ้วง raeuq

คำกริยา[แก้]

เห่า (คำอาการนาม การเห่า)

  1. อาการส่งเสียงสั้นของหมา
  2. พูด (ใช้ในเชิงดูถูก)

รากศัพท์ 2[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເຫົ່າ (เห็่า), ภาษาไทใหญ่ ႁဝ်ႇ (ห่ว)

คำนาม[แก้]

เห่า

  1. ชื่องูพิษรุนแรงขนาดกลาง ในสกุล Naja วงศ์ Elapidae ขนาดยาวประมาณ 1.3-2 เมตร พบหลายสีต่างกันไปในแต่ละตัว เช่น ดำ น้ำตาล เขียวอมเทา เหลืองหม่น บางตัวมีลายสีขาวและบางตัวไม่มีลาย สามารถยกตัวท่อนหัวตั้งขึ้นและแผ่บริเวณคอกว้างออกได้ เรียกว่า แผ่แม่เบี้ย ขณะแผ่แม่เบี้ยจะเห็นลายดอกจันบริเวณกลางหัวด้านหลัง ทำเสียงขู่พ่นลมออกทางจมูกดังฟู่อาศัยอยู่ตามที่ลุ่ม กินหนู กบ เขียด ลูกไก่ ในประเทศที่พบแล้ว มี 3 ชนิด คือ เห่าไทย (N. kaouthia Lesson) ส่วนตัวที่มีสีคล้ำ เรียก เห่าหม้อ, เห่าด่างพ่นพิษ (N. siamensis Laurenti) และเห่าทองพ่นพิษ (N. sumatrana Müller) ซึ่งสามารถพ่นฉีดพิษออกจากเขี้ยวพิษได้